karakızım

 

dinle-n

 

bırak şu zıkkımı!

 

yavaş yavaş

öncesi de vardı, hatırlamaz insan. ne acaip şey nisyan? ona sorulmadan bu dünyaya gelir, ilk yaptığı feryat figan! çünkü bu dünyaya gelmek en büyük cezadır ve avazın çıktığı kadar ağlatır. böylece ilk nefesini alır, sonra yer, içer insan. yaşamak için. ölüme direnmek, ölümü ertelemek için. her nefeste ölüme bir yudum daha bir lokma daha yaklaştığını bilmeden, yok yok bilmemek ne mümkün ama bilmezden gelerek, düşünmemeye çalışarak..

unutmak gerek! öleceğini!! unutmak gerek sana acı veren her şeyi! uyuşmak gerek. uyumak, uyuyabilmek ne mümkün de sızmak gerek yaşamak dediğin acıya katlanabilmek için.

biliyorum lan her nefeste, her yudumda yavaş yavaş ölüyorum !

onun için zehirliyorum zihnimi, bedenimi, nefesimi, çekiyorum içime, döküyorum içime içime, korktuğumdan, kaçtığımdan değil be; hem yaşamaya hem ölüme küstahça gülümsüyorum…

gidiyorsun madem..?

gidiyorsun madem, koltukta kalan bir tel sarı saçını da al, parmağıma doladığım, aklımda dolanan soruları da al götür, hiçbirini cevaplamadığın,! sarı sayfalarda sayıklamalarım bana kalsın; içimde tutamadığım sözlerimi geri ver! verip de tutamadığın sözlerini al yanına..

geri verebilseydim gözünden dökülen iki damlayı? onları da al der miydim..?  günlerce döktüm gözümden de ne binlerce damlada, ne kasımda, nisanda yaz yağmurlarında aradım da bulamadım o iki damlayı… vazgeçemedim senden değilse de o ki damladan. unutamadım o iki damlayı ben.

gidiyorsun madem..

neden gidiyorsun diye sormadım da

neden aklımdan,

neden rüyalarımdan

çıkmıyorsun???

bıraktığın üç beş kafiye..

 

gittttttt

https://www.youtube.com/watch?v=y5n4H5ZbsT8

kötüyüm, karanlığım,biraz çirkinim, yaşlıyım çokk ,.. gitt!!

gelme girme rüyalarıma, yağma yeter gözlerimden!?!!

 

neden?

sikmişim vuslatını! sen benim vedâmı, bizim vedâlaşmamızı hiç ettin, neden?? üstelik hiç kimse hem de hiç kavuşmadan, böyle masum, böyle mahzun, böyle güzel ayrılmamıştı hiç kimseden..

gelmedin, gelemedin de gidişine hayran olmuştum., berbat ettin,

nedenn???

 

sesini unutsam, unutsam seni..

ne de güzel gitmiştin aslında...? niye berbat ettin??

becerebilemiyorum

 

zor ama dene

 

gitti

 

değmen

 

yâr

 

esfele sâfilîn

 

yalansız dönmüyor dünya

ne kötü şey lan yalan?

hiç yalan söylemezsiniz hiçç biriniz ve hepiniz de nefret ediyorsunuz değil mi yalandan,  yalancıdan?

hadi lan oradan!

gerçeği, sahiyi, sahih olanı, aslı, aslolanı, olanın olduğu halini olduğu gibi görebilir misin? imkânsız ama elinde olsa da görmek ister misin?

yalanlar güzel lan! hayaller, düşler, hikâyeler…

olduğunuz hiç olmamış, olmaz; özünüz bok gibi, göremezsiniz, gösteremezsiniz, taklitler edeceksiniz, maskeler takacaksınız, rollere bürünüp kuklalar gibi gezineceksiniz, çaresiz,.. renksiz, kokusuz, tatsız, acımasız, vicdansız, heyecansız.. aşksız 

hiç yalan söylemeyin yalanları - yalancıları sevmiyorum diye! gerçeğin üzerine örttüğünüz, büründüğünüz sahte rolleriniz bile beş para etmez!

yalanlarınız ama en büyükleri ha ;

en uçarı, en saçma, en absürt, en komik, en ayıp, en yasak, en günah, en imkânsız,..
sizden çok daha güzel be?!.

aslınıza sıçayım, göründüğünüze sokayım, bana yalan söyleyin lan! en afillisinden!!

yoksa ben değer bilmez, kıymet bilmez, basit bir cümle kuramayan, cahil hem de küstah birine yazar mıydım aşağıda paylaştıklarımı?

muhteşem yalanlar söyledi lan! yalandan bakışına, gülüşüne, göz süzüşüne, ben o yalan kadına ve yalanlarına yazdım, çizdim, döktüm içimden, gözümden sözümden..

bir de üzerine teşekkür ettim..

yalanlar güzel lan! hayaller, hikâyeler, düşler, düşüşler.. uyandırmayın, kaldırmayın beni…

 

ahde vefa?!

 

ah bağırasım, çağırasım var avaz avaz kalabalıklar ortasında hem yüzüne yüzüne, yüzsüzlüğüne itirazım, isyanım var! şimdi beni görmezden gelirken sen, neden söyledin o zaman, neden unutamıyorum ben; görünce iyi olduğunu, görmek istediğini, aşırı çok.. sarılmak istediğini, kısacık öğlen uykunda bile rüyanda gördüğünü...

gerisini yazmayacağım ben,

sen unuttun zaten ?,,

susmayı öğreniyorum...

suss be adam!.

son bi kez ha,,?

 

elveda,,

 

yürekten bi "hoşça kal"

iki kere veda etmiştim sana,, ikisinde de aklım başımda değildi. belki de o yüzden inanamadım dönmeyeceğine;? gelişin zaten akla hayale sığmayacak bir şeydi.. ve sen öyle güzel gitmiştin ki.. buradan gitsen de bana gelmesen de benden gitmezsin sanmıştım.. sen unuttun da ben söylediklerini unutamadım, üstelik defalarca aksini söylemiştin de sen o kadar değerli, kıymetli görmedin, öyle saklayamadın be ama ben.. bari yıkmasaydın, yakmasaydın, keşke bile bile bu kadar acıtmasaydın,,

yasını yaşadım bi başıma, adını bile anamadan kimseye…

denial, anger, bargaining, depression, acceptance..

yasın aşamaları demişler. yaşadım hepsini. adım adım,  bazen geri dönerek tekrar bir önceki adıma sonra bir daha,.. inanamadım, inkâr aklımda, kızdım, kırıldım, bağırdım çağırdım, rica ettim, yalvardım, dua ettim, düştüm, kalkamadım, içtim, sızdım, hiç uyumadım, ağladım çok, acıdı aşırı çok…
kabullenemedim hala,,

ama bugün, bir okyanus kadar döktüğüm gözlerimden iki damla daha döküldü güneş batarken ve ben üçüncü kere veda ediyorum sana,,,

ne zaman döneceksin, ne zaman yine öyle gülümseyeceksin,? yaşıyor musun onu bile bilmiyorum. bekleyecek miyim? aklımın derinlerinde bir yerlerde evet..

ama sen emin ol e mi? eğer yaşıyorsan bir yerlerde, öldürmediysen bi tek benim bildiğim o güzelim seni ya da senin de hiç beklemediğin bir anda diriliverirse ve ben yaşıyorsam o zaman hâlâ.. aylar ya da yıllar/yollar sonra.. bulutlardan nasıl yere düşmekten başka şey bilmez damlalar, öyle geleceksin! Sıcacık yağacaksın..

ve sen emin ol ben sana yine “hoş geldin” diyeceğim!!
ne yapayım ben böyleyim;? akıllanmıyorum, uslanmıyorum, ders almıyorum..

ne güzeldi gelişin, gülüşün,? teşekkür ederim!! öyle baktığın için…

çok sevdim seni, seni çok güzel sevdim be imkânSIZIM!

HOŞÇA KAL …          

                                    

 

ben bekledim be,,,

neden çıktı, nerden çıktı karşıma, nasıl oldu bilmiyorum, karşılaşmaların en güzeliydi. tanıyamadım bile öyle kısacık bi anda?! sabaha karşı yazdıklarımı ağlayarak ezberleyen, görmek isteyen bi kaç saniye, ama çok, aşırı çok.. görünce iyi-leşen, sarılmak isteyen, sarılabilemeyen,, kısacık öğlen uykusunda rüyasında gören, bir milyon km ve bir milyon yıl uzaktan gülümsediğinde aklımı, ruhumu, içimi ısıtan, değil öpmeye parmağımın ucuyla dokunmaya kıyamadığım elindeki benine bir isim verelim dediğim, aslında vedalaştığım daha önce ve veda busesinde gözyaşı gözyaşıma değmiş bir kadın o gece yavaşça eğildi, kapattı gözlerini, avuçlarımın içindeydi bakmaya kıyamadığım yüzü, öptüm sıcacık, tadını hala ve asla unutamadığım yasak dudaklarından.. ellerimle kokladım saçlarını, parmaklarım değil hatırlamadığım rüyalarımla dokundum kuğu gibi boynuna, canımın değdiği tenini anlatacak bir kelime hem de hiçbir dilde icad olunmadı hâlâ,,, 

“yoo hiç yanlış hissettirmiyor” dedi, içinden değil de sesli söyledi diye şaşırdı kısacık, parladı cânım gözleri, indi arabadan, sürükledi küçük valizini, bi otobüse bindi,

gitti,.,

bakakaldım arkasından darmadağın, saçma sapan,  kalakaldım orada, daha kaybolmadan kalabalıkta özledim, koşup peşinden; gitme desem ? olmaz! dönecek nasıl olsa? ama ya..??  yok yok dönecek nası olsa… beklesem mi bin yıl olduğum yerde, geri dönsün diye?..

bin gece, bin gündüz geçti, nereye gitti, şimdi nerede, nasıl, kiminle ?? bilmiyorum ama

 geri dönmedi,,,

 

yannn

 yana yana dön, döne döne yan, yana döne dön gel bana..

canın yansın! yaktığın kadar yan dediğimde ben kahır, ben küfür, ben beddua etmedim ki sana,,

canın yanınca anlayacaksın; ne kadar yaktın.. önce tutuşacaksın, parlayacaksın, alev alev yanınca hatırlayacaksın, yolun, yönün, kıblen, kâben benim. sen bi damlasın ben okyanus, senin evin, sonsuz sığınağın benim demiştim ya sana, sen şimdi yangınsın, ben cehennem, senin ocağın benim…

gözümden sözümden döküp damlaları değil fırtınaları, söndürmeyeceğim, yanmanı izleyeceğim. yağmur yanar mı? hayret edeceğim , etrafında sema edeceğim, şükürle, şükranla, sana şarkılar, sana şiirler söyleyeceğim, baktım yetmedin sen yanmaya etimle, kanımla, canımla ateşini besleyeceğim,. ne kadar sürse sönmeni bekleyeceğim, küllerinden yeni bir sen doğarken büyüleneceğim…

hatırlamazsan beni yine? bende yandığını, bana yandığını, benimle yandığını? ya uzanıp da dokunmazsan bana? sarmazsan? sarılmazsan?  yandığın , söndüğün, yeniden doğduğun ocaktan yükselip yok olursan???

kırılmayacağım bu sefer, kızmayacağım,, gidişini izleyeceğim, kaldırıp başımı göğe bakacağım, gülümseyeceğim son kez ve huzurla kapatacağım gözlerimi bir daha açmamak üzere..

sarılacağım tanrıya…

 

 

çok acıdı..! çok kırıldım, çok üzüldüm, çocuk gibi ağladım, uyumadım hiç, sızdım biraz, içtim çok, yazdım hep, yalvardım bazen,,,       NEDEN???    HAKETMEDİM!

çok acıdı..! çok kızdım, çocuk gibi bağırdım-çağırdım, kırdım, döktüm, küfrettim, kahrettim, sordum             NEDEN???     HAKETMEDİM!

bin sorum vardı.. birine bile cevap alamadım.. soramadım bile           NEDEN???    HAKETMEDİM!

Sustum,,,

o kadar kızgınım ki şimdi kendime, biliyorum; şu an çıksan karşıma, geçip gitsen yine hiçbir şey demeden, onca şeyden sonra, sadece dönüp bi baksan, hani o yalnız bana baktığın gibi,  koşa koşa köpek gibi yanına geleceğim?! bir milyon km uzaktan fısıldasan sadece; rüyana gireceğim?! bir saniye görsem bin gece gözümden sözümden dökeceğim,,,               NEDEN???

 

 

aşırı çok yorgunum,,,

 

hak'etmişim be

anlarım biraz sözlerden, sözcüklerden, çok uğraştım, çok denedim yazamadım/yaşamadım hayal ettiğim gibi görkemli?!

okuduğum en güzel satırlar belki de üstelik hiç de hakketmezken bana yazılmış, kenarda köşede kalmış..
yapmışsın, etmişsin, duymuşsun, duymazdan gelmişsin, bak çok yandın ya sonra sonra sen de kıymet bilmemişsin, e haketmişsin be oğlum ..

tabii ki sürüneceksin...

 

 

bi gece..

 bir yıl önce bu gece,. ama ne  gece be!? bir yılda bin gece, bin gündüz geçti..

geçipgiderken yanımdan senin aklına bile gelmedi...

 

ezan

 

fısıltı

 

rüyanda görsen ..

rüyanda karşılaştığımızda da bakmadan geçip gidiyor musun yanımdan? ağzını açıp tek kelime ettin mi? ben merak etmeyi ne zaman bırakacağım, babam bu kadar güzel pasta yapmayı.....ohff?
bi de n'olur, gelme, girme artık rüyalarıma...

aşk bitti

tebrik ederim, teşekkür ederim! bitirdiniz be..

vazgeçtim lan ipekli kumaşlara sarıp sandıklara koymak değil de; vitrinimin en görünen yerine koymuştum ya hepinizi ve her birinizi, beni her gören her bilen seninle, sizinle, hepinizle bilsindi.. 

vaz geçtim lan!

aşk bitti.. ben bir daha kanmayacağım, kanamayacağım, aldanmayacağım bi gülüşe, bi bakışa, iki damla için avucuma,  aklıma, ruhuma düşen nehirlerce dökmeyeceğim bi daha..

geri verin gözümden, gönlümden, sözümden döktüklerimi. hiç birinize helal etmiyorum yaşlarımı, yaşadıklarımı.. aşk bitti!
hiçbir şeyiniz olmadım ya; ateşiniz, odununuz, cehenneminiz olayım!

yaktığınız kadar yanın...

 

a-z

 

aferin!?

 

hoyrat

kim duyacak sesimi? yazdıklarımı defalarca kim okuyacak? ağlayarak ezberleyecek? kimmm??? “unutmayacağım” diyecek?..
haberin bile yok değil mi bana ne yaptığından, benden ne aldığından, ne çaldığından? 

nasıl hak görüyorsun bu kadar hoyrat olmayı?

dön dolaş aynı yerdeyim, nasıl, neden yaptığıma inanamıyorum da neden niçin inandım sana? seni affetmeyesim var ama o da başka bir söz tutamayacağım biliyorum.. 

senden çok kendime kızgınım…

 

geri ver

 

sözlerimi geri ver!

ben sadece yazabildim bu bombok hayatta şimdi gözlerinde kaldı sözlerim

yazabilemiyorum..

gözlerini aldın ya benden n’olur sözlerimi geri ver!

veda busesi

gelemem dedi. gel demedim. git demedim, diyemem..ne diyeceğimi, ne bileceğimi, ne yapacağımı bilemezken ben, gözümden akacak yaşı tutamazken, gitmeden önce; üstelik o da gitmek istemezken, küçücük, masum ve mahzun yüzü avuçlarımın içindeyken "öpmezseniz içimde kalır" dedi.. sadece dudağı dudağıma değil, gözyaşı gözyaşıma değdi...

değer mi lan??

değer be.. bazen kısacık bi an için bile gönülgönüle değer. o kısacık an için günlerce aylarca yıllarca eziyete de o iki damla için nehirlerce dökmeye de değer...