iki kere veda etmiştim sana,, ikisinde de aklım
başımda değildi. belki de o yüzden inanamadım dönmeyeceğine;? gelişin zaten
akla hayale sığmayacak bir şeydi.. ve sen öyle güzel gitmiştin ki.. buradan
gitsen de bana gelmesen de benden gitmezsin sanmıştım.. sen unuttun da ben
söylediklerini unutamadım, üstelik defalarca aksini söylemiştin de sen o kadar
değerli, kıymetli görmedin, öyle saklayamadın be ama ben.. bari yıkmasaydın,
yakmasaydın, keşke bile bile bu kadar acıtmasaydın,,
yasını yaşadım bi başıma, adını bile anamadan
kimseye…
denial, anger, bargaining, depression,
acceptance..
yasın aşamaları demişler. yaşadım hepsini. adım
adım, bazen geri dönerek tekrar bir önceki adıma sonra bir daha,..
inanamadım, inkâr aklımda, kızdım, kırıldım, bağırdım çağırdım, rica ettim,
yalvardım, dua ettim, düştüm, kalkamadım, içtim, sızdım, hiç uyumadım, ağladım
çok, acıdı aşırı çok…
kabullenemedim hala,,
ama bugün, bir okyanus kadar döktüğüm gözlerimden
iki damla daha döküldü güneş batarken ve ben üçüncü kere veda ediyorum sana,,,
ne zaman döneceksin, ne zaman yine öyle
gülümseyeceksin,? yaşıyor musun onu bile bilmiyorum. bekleyecek miyim? aklımın
derinlerinde bir yerlerde evet..
ama sen emin ol e mi? eğer yaşıyorsan bir
yerlerde, öldürmediysen bi tek benim bildiğim o güzelim seni ya da senin de hiç
beklemediğin bir anda diriliverirse ve ben yaşıyorsam o zaman hâlâ.. aylar ya
da yıllar/yollar sonra.. bulutlardan nasıl yere düşmekten başka şey bilmez
damlalar, öyle geleceksin! Sıcacık yağacaksın..
ve sen emin ol ben sana yine “hoş geldin”
diyeceğim!!
ne yapayım ben böyleyim;? akıllanmıyorum, uslanmıyorum, ders almıyorum..
ne güzeldi gelişin, gülüşün,? teşekkür ederim!!
öyle baktığın için…
çok sevdim seni, seni çok güzel sevdim be
imkânSIZIM!
HOŞÇA KAL …
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder