iki satır yazdım hiç doğmamış kızıma..

kara gözlüme,

kiraz dudaklıma,

prensesim dedim,

burnumun direği sızladı,

diyemedim başka bişey..

doğmadan cennete gönderdiğim meleğime..

canım yandı bir an, geçeer...

aşık omak istedim sonra,

yıllar sonra hem..

sonra düşündüm aşık olmak istedim diye,

yıllar sonra...

aşık oldum zaannedersem.,

yazık değilmi ??

günah değil mi?

kapattım defteri,

kapattım gönlümün çeşmesini,

salya sümük...,

geçti lan işte,..

gün ağardı ,işte...

bitti işte gece,

sabaha, sabaha ...

sabah ki sen...

ya ben..

ölüm, doğum, karmakarışık aklım.

amcamı kaybettik.. kimsenin haketmediği kadar acı çekti. artık keşke benim babam olsaydı diyemiyorum çocukken olduğu gibi.

ölüme alıştık diyelim herşey olur, herşey ölür diyelim, alışamıyorum ben adaletsiz olmasına, adil olmak gerektiği öğretildi bize hayatta, hayatın kendisinin adil olmadığına hazırlamadılar ki. mezar taşını gördüğüm zafer, 28 yaşında giderken hayatı eziyet ve sefaletle biterken ve yetmezmiş gibi enküçüğü en sıcağı masmavi gözlü olanı sımsıkı sarılanı; bir yaşında 3 çocuk bırakıp giderken, 80 küsur yaşında ki nereden akrabam olduğunu tam açıklayamadığım teyze bu gidenlerin hepsi benden küçük diye ağlarken, nerde adalet. adil değilse hayat, erdemin doğruluğun, güzelliğin, iyinin temeliyse adalet, ben nesini seveceğim hayatın, ben nasıl "iyi" olacağım? ben olamazsam, ben bile olamazken kim nasıl, olacak.?

Kime ne yaptı benim amcam..??

amcamı kaybettim bir gün geçmeden amca oldum. ALİ BEREN allak bullak hayatımıza girdi 21 aralık 2008 saat 05 :31 de. adı gibi güçlü, kuvvetli, akıllı ,tanınmış, Yüce, ulu, yüksek olsun.

evrimin hamile olduğunu öğrendiğimde sabaha karşı yazdıklarım yanımdaki küçük sayfalara, bi kenarda dursun, büyüyünce okusun, umarım amcam kadar amca olurum, oda beni amcamı sevdiğim gibi sever..

Daha yoksun..

belki hiç olmayacaksın.
ama amcan seni düşündü bu sabah. bu akşam öğrendi sen geleceksin amcanın bombok dünyasına. ağlayarak... sen doğmadan, ağlamadan, bu dünyaya daha sesini duyurmadan, ağladı senin için sen bi daha hiç ağlama diye, hep gül diye, amcan gibi olma diye.

bencildi biraz, sarhoştu biraz, bilsen; ne zamandır ağlamadığını, sana vereceği en kıymetli şeyin, elinde o kadar az kalsa da, korksa da bir daha gözünden bir damla daha yaş akıp akmayacağını bilmemekten.

bilsen canından döktüğünü bu damlaları, anlarmısın birgün ?

amcan seni çok sevdi sen daha yokken...

bilir misin sevmeyi? böyle birşey işte sevmek.daha olmadan belki hiç yokken, canında , içinde bi sızı hissetmek.

acıtmasın sevdiklerin seni, acıtmasın sevmeler.

ve sen hep sev, sana can verenleri, sana bir an, sana bir anı verenleri, hep sev. kırılma, üzülme öyle sev ki ; öyle büyük hisset dünyanın üzerinde gibi değil, sen dünyayı yeniden seninle baştan kurmuşsun gibi...

önce ait ol bu dünyaya, sonra sahip ol.

hep olduğun gibi ol. olmadan sevdim ya ben seni, ne olursan ol gene severim.

gel hadi kurtar bizi ümitsizlikten sevginle, gel daha güzel olsun dünya, ne olursan ol güzel olacaksın nasıl olsa. gel hadi bekleyenler sabırsız.

aklım başımdayken, aklımı yitirmeden, gel hadi kaçırmadan, kaybetmeden senle geçecek, senle dolacak zamanı, senle dolacak hayatı, n'olur gel, akıl baştayken, en güzel yaştayken.

daha görmeden özledim seni.

meleklerin kanatlarıyla, yağmur damlalarıyla, yıldızların ışığıyla, nur gibi parlak, kor gibi sıcak, canyarımdan olma, canımdan kopma, gel karanlığımıza, gel yalnızlığımıza,..

amcasının gözyaşı, amcasının can parçası gel! (22.04.2008 s.03:49)

BALAYI

melis ve emre evlendiler. e kendileri yukarıda görüldüğü üzere şahane insanlar olduğundan mütevellit ne nikahları ne düğün/balayı anlayışları geleneksele öykünebilirdi, ve hatta yakın bile olamazdı. cuma gecesi doluşup otobüse hep beraber balayına gittik. istikamet kabak vadisi. saattlerce süren otobüs yolculuğunda elbette içerek ve bol gülerek sabaha doğru uyuklayarak sıkıntısız ve aksine neşe doluyor insan ruh halindeydik . çavdır adlı beldemizin emniyet görevlileri bizi durdurup saatlerce bekletip 5000ytl ceza kesene kadar herşey yolundaydı. şaka değil yazıyla beş bin yeni türk lirası.

devam ettik neşemizi hiçbirşey bozamazdı solda değil tam karşımızda güneş yükseliyordu. barıştık, aşktık, ışıktık. ölüdeniz den sonra, kelebekler vadisinin üzerinde kahvaltı edildi. bi sonraki hedefim de burası. yüce kavramının sakin ve huzur kelimeleriyle buluştuğu doğa harikası.

kabak vadisine vardığımızda yol yorgunluk hepsi bi anda yok olmuştu bile. tanrının master designer olduğunu hatırlatan, güzellik anlayışının değiştiği, kelimelerin nefeslerin yetmediği ama dokunulabildiği, örülebildiği, solunabildiği bir yer.

Shambala adında bi kamp mekanıydı kaldığımız yer, çadırların kurulması eşyalar, yemekti içkilerin hazırlanmasıydı, sahne nin kurulması bi yandan ,e denize hasret iç anadolu insanları ıslanıp geldiler.derken akşam oldu.

bu arada sahne dedim evet. hatrı sayılır bi müzik sistemi geldi ankaradan , ve hatrı sayılır müzisyenler. üşenmeden. ne güzel insanlar varmış be. yollarda bulurum seni bile çalsalar neşemiz yerindeydi ama üzerine bir de son zamanlarda dinlediğim en iyi jam lerden biri olunca ..arkada ateşler, önde havuz, arkamda hilal ve yıldız gökyüzünde ve deniz... karanlığı sonsuz gibi.

the wedding band, wed the band yada habe habe band adlı güzide topluluğun bir kısmı.

hazırlayan arkadaşımızın "ne var abi herzaman içtiğimiz long island ice tea'" dediği benim sayabildiğim 10 12 şişe farklı alkollü içeceğe iki kutu nestea ve bir bardak da limon suyu eklenmiş, kağıt bardakları eriten, aklımıza kimbilir neler eden, şahane içecek aşağıdaki gibi sahnelere yol açtı; doğaldır. daha sonraki panç lar ve burbonlar rivayet olunur ki afiyetle mideye indirilmiştir. malumunuz alkol sağlığa zararlı akla faydalıdır.

bir gece için yollara düşen sabaha kadar eğlenip muhtelif saatlerde sızan şahane topluluğumuz suratlar asık yola çıkmaya hazırdı artık. 60 kişilik balayı ekibimiz istanbuldan gelenlerle vedalaşıp bu hatıra fotoğrafıyla ne kadar manyak olduğunu belgeledi. bir kısmımız yol olmadığı için sadece traktörle ulaşım sağlanan shambaladan yürüyerek bir kısmımız da alet edavat ile ilk traktörle yukarı çıktı. bizde böyle çıktık:)fethiyede mükemmel bi rakı sofrası sonrası otobüste aksak rap icraasıyla coşaraktan, tektek basarak sek sek sekerek en fazla da uyuyaraktan ankaramıza döndük.

hepsine herkese helal olsun. emre ve melis hep mutlu olsun.

apo otuzundan sonra doğa böcüü oldu hayırlı olsun.