29 Temmuz 2021 Perşembe

ölümgünleri

ben bu gün bi yaş daha yaşlandım küçüğüm, sen de büyümüşsündür biraz.. keşke bekleyebilseydim seni, senin istemediğin, kaçtığın o aradaki yılların kapanmasını bekleyebilseydim. öyle olmuyor işte. çok zaman oldu sen gideli ve hiç bir şey iyi gitmiyor, iyiye gitmiyor. her gün ve hala çocuklar ölüyor küçüğüm, öldürüyorlar çocukları, kadınları, ağaçları, hayvanları, ormanları, ırmakları, denizleri.. öldürüyorlar güzel olan her şeyi. bu kadar ölümü izlerken ölümü ister oluyor, ölümü bekler oluyor insan. ne doğum ne günleri ne de doğanlara sevinebilir oldum. yaştan değil de yaşlılıktan önce şimdiden hem de gününde anında unutuyorum. delirmeyeyim diye galiba. her şeyi unutur oldum. ellerin çıkmıyor aklımdan. yumuk ellerin. yüzün. kocaman kocaman gözlerin çıkmıyor da; korkuyorum yavaş yavaş önce sesin silinecek hatıralarımdan, kokunu unutmaktan çok korkuyorum, korkuyorum seni özlemeyi de unutacağım. ne kalacak senden geri benden beriye? öyle işte..

ben çok zamandır çok kızgınım, çok kırgınım. yorgunum küçüğüm.

çokkk yorgunum...


Hiç yorum yok: